AH O RASİM AMCA

Doksan üç yaşındaydı Rasim Amca
Titreyen elleriyle tutmaya çalışırdı bastonunu 
Severdi Rasim Amcayı çocuklar , gençler , orta yaşlılar
Iyi kalpli adamdı Rasim Amca 
Tutmayan dizleriyle yürümeye çalışırdı cıvıl cıvıl sabahın kucağında
Ölümden korkmazdı , sevgi dolu yüreğiyle sevecenlik katardı geçtiği sokaklara 
Cebinden eksik etmediği köstekli saatini çok severdi
Çocukları onu yapayalnız bıraksa da o yine de onlar hakkında kötü düşünmez tüm iyi niyetiyle onların meşguliyetlerinin fazlalığını dile getirirdi
Çok iyi adamdı Rasim Amca çok
Evinde yalnızlığına ortak olan pamuk kadar beyaz hatta adı pamuk olan kedisiyle mutlu mesut yaşardı
Yüzünde gençliğinden kalma izleri taşıyan çizgileri gün geçtikçe daha da belirginleşirdi Rasim Amcanın
Şakaklarından akan beyaz karlar tombul yüzüne hürmeten uslu durur sıkmazdı Rasim Amcayı
Neşeliydi Rasim Amca , yaşadığı yoksulluklar , gördüğü savaşlar hafızasından silinmese de o aldırmaz gülümserdi hayata
Emekli bir kaptandı Rasim Amca
Maket gemileriyle dolu evinde denizlerde dümen çevirdiği zamanların hayallerini kurar , çizgilerle buluşan gözlerinden yaşlar süzülürdü
Ne duygu dolu adamdı Rasim Amca ne duygu dolu
Penceresinden seyrettiği güneşin batışıyla akşamın aşkla buluşmasını her gün izlerdi penceresinden
Önüne sunulan hayatı yargılamadan , şikayet etmeden yaşayabildiği kadar yaşamaya çalışıyordu Rasim Amca
İyiydi Rasim Amca çok iyiydi , sevgi doluydu , güler yüzlüydü , sevecendi , çok iyiydi çok...